رفتم دیدن رئیس، دیدنش انگار خون تازه ای به رگهایم جاری می کند. من اینجا در یک ساختمان بلند در یک جای خوب در یک کشوری توی این دنیا نشسته ام که در سلامت و امنیت کاملم! اما دلگیر، خسته و بی امید بودم. دیدن کسی که برای اون احترام قائلم و فراوان دوستش دارم حالم را طوری خوب کرده است که خورشید بیشتر می تابد و گلهایم چقدر زیباتر می شوند. کسی که جز مکالمات کسب و کار، چیزی بینمان جاری نبوده، اما یک حضور پر هویت به من بخشیده و من از توجه اون حس میکننم وجود دارم و مؤثرم.
