
ایرادی نداره که یه وقتایی مثل منتظر اتوبوس موندن بی معنی وبی حرکت باشه چون این هم بخشی از مسیره...
اگه خوب توجه کنی خودت هم میبینی که نت های سکوت بیشتر موسیقی رو زیبا میکنن.هیچ وقت فراموش نکن که یک تنهایی وجودی در تو هست که با هیچ چیز زمینی پر نمیشه، شاید این قطعه ی پازل زندگی تو بعد از مرگ پر بشه ولی بدون که نیازی نیست با چیز های قلابی پرش کنی،شاید همین خلأ زیبایی داستان تو باشه.پس به همین خود ناقصی که هستی عشق بورز وتنهایی خودت رو بغل کن؛تا هیچ وقت هیچ وقت احساسش نکنی.