جناب تقوایی سفارش یک داستان رو داده بودن که هم من بودم و هم ایشون.
بعد چند ماه بالاخره منتشرش کردم.

ژوئن ۱۹۱۹
وقتی تلفن زنگ خورد، من و آقا تقوایی در حال نوشیدن آبمیوه بودیم.
جناب تقوایی گوشی را برداشت.
چند کلمه ای حرف زد و تلفن را قطع کرد.
«جواد، یک پرونده جدید داریم که باید ازش دفاع کنیم، پروندهای که اگر بتونیم پیروز بشیم، ۵۰۰ میلیون دلار پول میگیریم.»
با تعجب نگاهش کردم و گفتم: چقدر؟؟
آقای تقوایی گفت: «ولی این سختترین پروندهای هست که تا به حال داشتیم، باید از آلمان در معاهده ورسای دفاع کنیم.»
با خوشحالی و حیرت گفتم: و اگر پیروز بشیم به علاوه ۵۰۰ میلیون دلاری که میگیریم اسممون به عنوان یکی از بزرگترین وکلای تاریخ ثبت میشه.
ــ دقیقا.
من و آقای تقوایی خیلی شیک پوش از هواپیمای شخصی خود پیاده شدیم و وارد کاخ ورسای شدیم.
روسا و بزرگان کشورهای حاضر در جنگ دور هم جمع شده بودند.
قبل از اینکه به اتاق اصلی جلسه ورود کنیم نماینده آلمان دست آقای تقایی را محکم فشرد و گفت: «دستم به دامنتان جناب تقوایی. آلمان در حال سقوط است. شما بهترین وکیل کشورتون هستید. و ما امیدواریم بتونید پیروز بشید. دستمزد پیروزیتون میتونه از ۵۰۰ میلیون تا ۷۰۰ میلیون دلار متغیر باشه.
ــ بله متوجهیم. گروه ما متشکل از دو وکیل هست. ولی نه وکلای معمولی.
_ به امید پیروزی..
وارد اتاق که شدیم، نماینده کشور فرانسه جوش آورده بود که آلمانیها به خاکشان تجاوز کردند و مردمانشان را آزردند.
نمایندگان بلژیک نیز نماینده فرانسه را همراهی میکردند.
وقتی نمایندگان فرانسه و بلژیک ساکت شدند نوبت به نماینده انگلستان رسید.
ایشان خیلی آرامتر از نمایندگان قبلی بودند.
با آرامش تعداد کشته شدگان جنگ را گفتند و خون همه آنها را به گردن اتریش مجارستان و آلمان دانستند.
اما نماینده آمریکا تصمیم گرفت سکوت کند.
وقتی نوبت به دفاع رسید من و آقای تقوایی از روی صندلی بلند شدیم و ایستادیم.
آقای تقوایی با صدای بلندی گفت: «طبق بحث تا اینجا آلمان باید از همه مستعمرات خود که خارج از اروپا هستند دست بکشد، غرامت پرداخت کند، ۱۰ درصد از زمینها و قلمرو خود را تقدیم به شما کند و چند منطقه در آلمان هم تحت نظارت بین المللی قرار بگیرند، غرامت بپردازد و حتی ارتش کشور به ۱۰۰ هزار نفر کاهش یابد.»
من ادامه دادم: «تازه محدودیتهای نظامی به همین جا هم ختم نمیشود، طبق معاهده آلمان نمیتواند نیروی هوایی داشته باشد یا سربازگیری اجباری ممنوع میشود و اجازه داشتن تانک از کشور آلمان گرفته میشود. این انصافه؟»
آقای تقوایی نیز گفت: «اول از همه بگم که درسته آلمان الان به عنوان آغاز کننده جنگ شناخته میشه ولی صربستانیها ولیعهد فرانتس فردیناند را در کردند و اتریش مجارستان فقط میخواستم انتقام خون ولیعهد خود را بگیرد. و آلمان به عنوان متحد این کشور فقط میخواست به این کشور کمک کند.»
اما نمایندگان متفقین مگر گوششان به این حرفها میرفت؟
نماینده فرانسه و بلژیک دوباره جوش آوردند.
آقای تقوایی گفت: لطفاً آرامش خود را حفظ کنید، من که نمیگم آلمان مقصر نیست فقط یکم از این مجازاتها کم کنید.
نماینده آمریکا گفت: من هم موافقم. اگر الان به آلمان سخت بگیریم چند دهه بعد شاید بذر انتقام و خونخواهی که کاشتیم، خودمون رو نابود کنه.
اما نمایندگان انگلستان و بلژیک نماینده آمریکا را متحد آلمان خواندند و او را با القابی مثل خائن خطاب کردند.
سرانجام قرار دادی امضا شد که به آلمان مجازات های سختگیرانهای را ترغیب کردند.
و دفاع من و آقای تقوایی به عنوان وکیل آلمان هیچ فایدهای نداشت 😓