
فصل ۹
بگذارید داستان رو براتون شفاف کنم ؛ هفته ی پیش از خواب بیدار شدم ؛ دست راستم با تماسی بهم گفت که یکی از سوله های پر از بارمون رو آتیش زده اند .
اون سوله روش علامتی نداشت که معلومه شه برای من است ؛ ولی دوربین داشت و با کلی گشتن تو نیستیم نماد او رو پیدا کنیم .
او بدون این که بدونه داره با کی بازی می کنه ؛ اولین مهره اش رو ؛ بر روی صفحه ی شطرنج دنیا حرکت داد .
من هم شروع کرده ام ؛ ضعیف بازی کرده ام تا او تمام خود رو بگذارد تا جایی که دستش خالی شود ؛ بعدش نوبت من است .
من راز او را دارم .
و او حتی نمی دونه رنگ واقعی چشم های من چیست ؛ چون من همیشه لنز می گذارم حتی ام شب ؛ این بار آبی که شباهت داشته باشه به مال خودم .
انتطار داشتم که بی آید؛ ولی احتمال این که حضور نداشته باشه هم کم نبود .
برای همین مثل آتیش زیاد نخورد تو ذوقم!
دلم می خواهد ؛ دشمن خونی ام رو از نزدیک ببینم .
بازی رو در رو خوب است ؛ مگر بازی از دور رو که همه بلد هستنند .
به انواع قاچاقچی اسلحه ؛ کمی زیادی لباس های شب سخت تنم می کنم ؛ ولی زیبایی حرف اول رو می زند .
من هیچ وقت جوری چیزی تنم نمی کنم که تتوی رو گردنم معلوم شود ؛ برای همین همیشه لباس های شبی که سفارش می دهم ؛ یقه ی بلند دارد.
اون علامت روی سمت راست گردنم حک شده است و تا ابد می مونه ؛ درست مثل نام من در دنیا خلافکار ها.
ماندگار است.
***********
لباس مخصوصا موتورم رو بر تن می زنم و پشت اون می شینم ؛ باد صورتم رو از پشت کلاه نوازش می کند .
هوا داره به سردی می رود و کم کم دیگه موتور سواری کنسل میشه و باید رو بیارم به ماشین .
نور صبحگاهی به شیشه های آبی و سفید برج بلندی که روبرویش ایستاده ام می تابد و باز تاب می شود درون چشمم.
کلاهم رو زیر بغل می زنم و تیکه می دهم به موتورم ؛ که بر روی جک گذاشته امش.
آیکان به انواع پوشش کاریش توی شرکت مالیات کار می کنه و الان رفته مرخصی بگیره؛ که بتونیم بریم ؛ دنبال کار های پرژه ی جدید گوست .
این بار عدد قر دارد خیلی بالا است ؛ و باید حواسم رو جمع کنم که چشم شیطان این بار آتیشش نزند .
اگه این بار هم این کار رو بکنه ؛ با چند لیتر اسید می روم پیشش تو خونه اش و تو همون حلش می کنم