فصل ۶
دیشب تا صبح در حال جمع کردن لاشه ی محوله ی چند میلیون دلاری ام بودم ؛ و تا صبح چشم برهم نگذاشته ام .
چشم های سبزم به قرمزی می زند و پوستم خاکی شده است .
نگاهم رو از توی آیینه می کنم و درون ؛ وان آب داغ لم می دهم .
صحنه های از دست رفتن مال و اموالم جلوس چشم های بسته ام رژه می روند و باعث ؛ می شوند که من چشم هام رو باز کنم .
سریع از توی وان آب داغ بیرون می ایم و حوله ی سفید رنگم رو می پوشم .
امشب مراسمی ؛ در عمارت من تو کالیفرنیا پر پا است که خودم هم توش شرکت دارم.
چشم شیطان تصمیم داره توی این جشن بالماسکه به صورت ناشناس وارد شود .
آیکان این اطلاعات رو در اورده.
نمی دونم برای چی می خواد وارد این جشن بشه ؛ همه فکر می کنند که صاحب جشن آتیش است ؛ ولی دو فقط واسطه ی بین من و مهمانان است .
من نیز مثل چشم شیطان تا حالا دیده نشده ام ؛ همیشه در سایه بودم .
هرکی با لیلیث ملاقات داشته است ؛ به طرز مشکوکی با یک اسلحه ثابت به قتل رسیده است .
ماتیسا فقط یک مامور پلیس ساده است؛ که افتاده دنبال باندی با علامت مثلث و دو تا شاخ .
اون باند مال خودم است ؛ و با پوشش پلیسی ؛ رد پایم رو پاک می کنم .
تمام سازمان من رو می شناسند ؛ ولی به جز گوست ؛ هیچ کس من رو ندیده .
تنها متحدم آتیش است که او نیز حق نداره لب از لب باز کنه و هویتم رو لو دهد .
من امشب برای اولین بار تو جشن خودم شرکت می کنم .
نمی دونم چشم شیطان چرا امشب رو ؛ برای نشون دادن خودش انتخاب کرده است ؛ ولی هر چی که هست ؛ می دونه امشب من هم هستم .
او تو هیچ جشنی شرکت نمی کرد ؛ حتی مراسم هایی که گوست ( روح) رئیس کل مافیا ها ؛ ترتیب می داد .
او هیچ جا نیست و همه جا است .
نگاهی به لباس شبم می اندازم؛ پیراهن مشکی رنگ بدون استین با قیه ی اسکی که زیپ می خورد ؛ تا تتو ی روی گردنم معلوم شود ؛ جلویش کوتاه تر از پشتش است و دنبال بلندی داره .
برای بدون آستین بودنش دست کش چرم بدون انگشت تا مچی می پوشم .
کفش هایم نیز ؛ بوت های تا زانو بدن خور ؛ پاشنه بلند جیر است .
فوق العاده سخت ؛ ولی زیبا .
شروع می کنم به حاضر شدن ؛ باید از تگزاس تا کالیفرنیا رو طی کنم ؛ به آخر های مراسم می رسم ؛ درست زمانی که همه ی دشمن های خونی برای ۱ ساعت کاری به بار های هم ندارند ؛ و دارن باهم والس می رقصند.
لبخند خبیثی می زنم ؛ همه به جز من .
نگاهی به ظاهرم می کنم ؛ رژ زرشکی زده ام و گونه هام رو رنگ داده ام .
برای ماسک چرم مشکی که می زنم کاری به چشم هایم ندارم .
سبزی اش با مشکی لباسم در تضاد است و خوب خودش رو به رخ می کشد .
موهای کوتاه شده ام رو لخت کرده ام و بر دور گردنم ریخته ام .
با نیشخند م
ی گویم :
- دارم می ام ، عزیزم
