
فصل ۳
خونه ام ؛ آپارتمانی کوچک است با یک ست مبل مشکی و میز غذا خوری با چهار صندلی چوبی.
کابینت هام مشکی مات هستند و وسایل درون آشپزخونه همه خاکستری است .
کلاهم رو بر روی کانتر پرت می کنم؛ و با همون لباس های خاکی بر روی کاناپه ی ال می پرم .
تلویزیونی که بر روی دیوار نسب شده است ؛ ر روشن می کنم و موزیکی پلی می کنم و به سمت راه رو آخر خونه می روم .
درونش ۳ تا در قرار داره .
وارد اولین در می شوم و سریع لباس عوض می کنم .
نگاهی به خودم تو آیینه می اندازم ؛ دختری با پوست سفید و چشم سبز ، موهای بورم هم کوتاه شده است و بر دور گردنم ریخته است .
چشم های یاغی و سرکشی دارم .
لبانی خوش فرم و بینی متوسط .
همه چیز سرجایش است .
خب ، می خوام تا شب عادی زندگی کنم بعد دوباره بشم اصل خودم!
دستی بر روی تتوی روی گردنم می کشم و به آینده ام فکر می کنم .
اگه محموله ام امشب آزاد شه ؛ همه چی خیلی خوب میشه ؛ اگر هم که نشه مجبورم یکبار دیگه ماشه رو بکشم!
لبخند مرموزی می زنم و لیوان قهوه ام رو از زیر دستگاه بر می دارم .
ماگ گرم است و یخ دست هام رو می شکند .
روی مبل ولو می شوم و فیلمی که دیشب داشتم می دیدم رو پلی می کنم و ادامه می دهم .
بی کار بودن برای منی که حتی شب ها در حال کار کردنم ؛ خیلی چیز لذت بخشی است .
دیشب برای پیدا کردن این فلش که در عزای آزاد کردن پرژه ام می خواست ؛ تا صبح نخوابیده ام و صبح هم که برای شب یه قرار کاری گذاشتم.
پس امشب هم خواب بی خواب .
وارد در سمت راست می شوم .
اتاق مورد علاقه ام ؛ دفتر کارم .
اتاق کم نوری با پارکت های قهوه ای که وسطش میز برگی قرار دارد و رو بروش وایت بردی پر از نوشته با رنگ های متفاوت.
ماژیک قرمز رو تو دستم می چرخونم و روی زمین سرد قدم بر می دارم.
کلمه ی فلش خط خورد!
یک ماموریت به خوبی به اتمام رسید.
بعدی چیه ؟
با دیدن کار بدیم ، لبخند خبیثی می زنم .
امشب قراره حسابی خوش بگذره.
مخصوصا با جوش دادن قرار داد کاری جدید .
من چقدرم خوشحالم .
لبخندم پهن تر می شود و تو دلم می گویم :
- منتظر باش!
دارم می آیم.