فصل ۱۲
ماتیسا:
*********
او ازم در خواست کرده که به دیدنش تو سازمان برم.
دوباره از جونم چی می خواهد ؟!
دیشب تا صبح با این فکر ها خوابیده ام ؛ نه بهتر است بگویم نخوابیدم .
صبح بدون سر و صدا بلند شدم ؛ هیچ چیزی هم نخوردم .
فقط آماده شدم و مستقیم با ماشینم رفتم پیش گوست ؛ چون دیشب یک بارون شدید اومده بود مجبور شدم قید موتور رو بزنم .
با تمام سرعت تو خیابون های ابری روندم و به زندگیم فکر کردم ؛ به زندگی فکر کردم که از لحظه ی اولش دروغ بود .
همیشه باید ؛ توی سایه بودم .
من همیشه یه لیلیث درون داشتم ؛ اون فرشته ی طرد شده .
همیشه ی خدا تو خانواده یاغی و سرکش بودم .
مادرم این ویژگی هام رو دوست داشت و تربیتشون کرد .
اون هیچ وقت جلوی شیطان درون من رو نگرفت ؛ برعکس بهش پر و بال داد .
او همیشه گوست بود تو زندگی من .
روح!
جلوی برج بلند با سنگ گرانیت مشکی و پنجره های بزرگ ماشینم رو پارک می کنم .
سرعتم انقدر زیاد بود که راه یک ساعته رو در عرض ۳۰ دقیقا طی کرده ام .
سوار آسانسور شیشه ای شدم و طبقه ی آخر رو زده ام .
چشم هام رو بسته ام و گذاشتم نور آفتاب پوست یه زده ام رو گرم کنه.
من هیچ وقت عادی نبودم و نیستم .
وقتی دختر رئیس کل مافیای اسلحه ی آمریکا باشی ؛ از همون بچگی عادی نیستی .
وقتی جانشین گوست باشی ؛ کسی که حتی اسمش لرز به تن قاچاقچی می اندازد ؛ هیچ وقت پذیرفته نمیشی .
وقتی لقبت؛ لیلیث باشه؛ هیچ کس ماتیسا درونت رو نمی پذیره برای همین شروع می کنه به کشتن خودت.
امید وارم توبیخی سر قضیه ی چشم شیطان نباشه؛ چون واقعا دلم می خواد خور‌د شدن او را جلوی چشمم ببینم .
در باز می شود و من وارد راه رو عریضی با ديوار های طوسی و دیوار کوب های کم رنگ می شوم .
آخرش در بزرگ مشکی قرار دارد که روش نوشته شده است ۶۶۶ .
هیچ کس اینجا شیطان پرست نیست ؛ فقط لقب هاشون رو ربط دادن بهش تا خوف ناک به نظر برسند .
البته فقط سران این کار رو کرده اند و بقیه به لقب های ساده ترجیح داده اند .
در می زنم و وارد می شوم .
گوست ؛ زنی حدودا ۵۰ ساله است با موهای کوتاه پسرونه سیاه و چشم مشکی .
لباسش سفید است و پوستش کمی چروک شده است .
پشت به من روبه پنجره ی بزرگش که کل نمای منهتن رو دارد ایستاده.
میز طوسی ، لپ تاپ طوسی ، صندلی طوسی ، دیوار طوسی.
همه چیز خاکستری است .
با دیدن من اخم می کند و می گوید :
- آفرین!
حالا با چشم شیطان در می افتی؟!
اون عوضی پودر ت می کنه ؛ من جانشینم رو سالم می خواهم .
با نیشخند می گویم :
- بشین و نگاه کن ؛ جوری لهش می کنم که هرکس اسمم رو شنید ؛ تا چند شب نخوابه .
نگاهش نرم می شود و می گوید:
- همبن رو می خوام ؛ ولی ماتیسا ولش کن.
اون جزوی از سازمان ماست ؛ و بعد ها میشه دست راست تو .
نباید بلایی سرش بیاری .
- چه دست راستی که حتی نمی دونم چه شکلیه ؟!
ها ؟
بلف می زدم ؛ کاملا می دونستم چه شکلی و اسم و فامیلش هم در اورده بودم .
- بچه گول نزن ، لیلیث.
می دونم تا تاریخچه زندگیش رو در آوردی ؛ ولی بیا عکس .
عکس پسر ۲۰ و خورده ای ساله ؛ با موی مشکی و چشم مشکی به دستم
می رسد .
خودش ا
ست .
آرکا پارسا ؛ ملقب به چشم شیطان یا همون دیول آی
