منم یک دخترم ، مثل میلیون ها دختر سرکوب شده ی ایرانی .
مثل بقیه ی دختر های که تو ایران در گوششون خوندن :
هیس ... دختر ها فریاد نمی زنند !
هیس ... دختر ها بلند نمی خندن !
هیس ... دختر ها بلند گریه نمی کنن !
مگه گناه کردیم دختر شدیم ؟
یکی جواب این فریاد ها رو بده ؟
ما دیگه تحمل نمی کنیم که کسی بخواد ما رو نیز سرکوب کنه ؛
ما سرکوب نمی شیم .
مگه کسی تونست یاس رو سرکوب کنه که نخونه ؟
ماهم دقیقا از همون رگ و ریشه ایم ؛
دهن ما رو نمی تونن ببندن !
بیاید همه باهم ایرانمون رو پس بگیریم ؛
ایرانی که توش آزادی فقط اسم یک میدون نباشه !🖤
بیاید به قول ها مون عمل کنیم .
بذارید یک بار ما دختر ها فریاد بکشیم؛ فقط یک بار !
گوش بدید !
گوش بدید به این بغض که شده کلمات و کلمات شدن سلاح برای ما ...
قلمم شد تنها راه حرف زدن !
تنها جوری که صدام به گوشم رسه .
گوش بدید ؛
شاید صدای حرف های ناگفته ی ایرانیان رو بشنوید....
شاید....