
خب حالا تازه رسیدیم به جاهایی که من دوست دارم در اصل اون خرده ریزه هایی که فراموش شدن .
اون روز زل زدم تو چشم های مادرم و با وقاحت گفتم :
- من می خوام کتاب بنویسم ، موضوع هم دارم .🤪🤫😶
مامانم که می دونست من هرچی رو که بخوام به دست بیارم مخالفتی نکرد و اونجا آغاز راه من بود .
مسیری که توش پر از پیچ و خم بود .
پر از فراز و نشیب .
ولی من همه ی این ها رو به جون خریدم چون ؛ دوستش داشتم و دارم .
اون زمان برام یه کار همینطوری بود که آغازش کرده ام و داشتم کتاب دوم رو می نوشتم .🥺😶🌫️🌱
ولی کم کم این کار شد برام مثل نفس کشیدن .
داشتم درونش پیش رفت می کردم پ دیگه متن هام آبکی نبود ؛ داشتم حسابی تمرین می کردم .🌱🥺
این کار برای من مثل زنده بودنه .
نمی گویم ؛ خلاقم، غیر قابل کپی برداری یا هرچی .
من هیچ کدوم از این ها نیستم من فقط دارم کاری رو می کنم که با تمام وجود عاشقشم .
من اون نویسنده ای هستم که صدای شخصیت ها رو تو سرم می شنوم و می نویسم .
وقتی می نویسم از این دنیا خارج می شوم و وارد دنیای خودم می شوم .
لذت این که شخصیتی بسازم رو به هیچ چیز نمی فروشم .
کتاب دوم بدون هیچ کدوم از این حس ها به پایان رسید و حالا من حسابی دستم گرم شده بود .
کتاب بعدیم رو شروع کردم کتابی که سرنوشت مرا تغییر داد .
کتاب ۲۵۸ صفحه ای که توی ۱۲ روز نوشته شد .
محاسبه نکن؛ هر روز به یک مقدار ننوشته ام گاهی ۳۰ صفحه گاهی ۲۰ تا 🥲
منتظر پارت بعد بمونید