ترین هوایی در زیر پایم لغزید ، باران شدید به موهای باز دور گردنم می خورد .
صورتم رو پاک کردم و از صندلی ها رد شدم .
سرعت ترن بیشتر شد .
در چند پایی زمین قرار داشتیم و من ترس از ارتفاع شدید دارم .
با یک قاتل ماهر روبرو هستیم .
او با لباس های سراسر طوسی رو برویم ایستاده است .
یک مرد قاتل زنجیری روبروی زنی نحیف .
تفنگی نقره ای دستش .
از سرما به خودم می لرزم، دست هایم و نوک بینیم یخ زده است .
تفنگ روبروی قلب نشانه می رود و من آماده ی مرگ می شوم .
چشم هایم بسته است و صدای شلیک رو می شنوم .
از اون ارتفاع سقوط می کنم .
آماده ام اگر گلوله بهم نخورده از سقوط بمیرم ؛ ولی روی چیز نرمی برود می آیم.
چشم هام رو باز می کنم ، قطرات مزاحم بارون باعث تار شدن دیدم می شود ؛ ولی من ناجیم رو می بینم پسری با چشم و موی مشکی