ویرگول
ورودثبت نام
ALTIN
ALTINروایت گر صدای سکوت ...
ALTIN
ALTIN
خواندن ۵ دقیقه·۱ سال پیش

رزی در دنیای زیرین p5

میرا
میرا

با تعجب به چشم های بسته اش نگاه می کنم و با تته پته می گویم :

- ذهن خونی بلدی ؟!

- آره اولین قدرتمه که تو ۱۰ سالکی پدید اومد.

لب بر می چینم و می گویم :

- قبول نیست !

منم می خوام .

- عزیزم نمی تونم دست کنم جیبم بهت بدم که کم کم مشخص میشه .

هر چی بیشتر خود واقعیت رو قبول کنی رود تر میاد سراغت ، مثلا خود من از همون بچگی دوست داشتم میرا و نمی خواستم قبول کنم که یک شیطانم ؛چون فکر می کردم تو اهریمن بودن من رو نمی پذیری .

به طرفش می چرخم و به چشم های مشکی بی کرانش نگاه می کنم .

دستم ناخداگاه که نمی دونم کجام در اومده با سمت موهاش می رود و آن رو با بالا می دهد .

با لبخند جوابش رو زمزمه می کنم در اتاق خالی به جز ما :

- تو شيطاني اونم از نوع خوبش فقط برای من .

گرفتی ؟!

با دهانی باز نگاهم می کند و من تند تند عجولانه می گویم:

- تا بچه هامون پیش رفتی ؟!

حالا او با دهان باز شده نگاهم می کند و می گویم :

- مدتی زمان می خواهم سرور من !

آروم پیشونیم رو طولانی می بوسد و نجوا می کند :

- باشه ملکه ی من !

تا هر وقت که دوست داری فکر کن .

چه چیزی داره که من انقدر جذبش شدم ؟!

اولی فکر کنم چون شیطان .

آره من عاشق یک اهریمن مهربون شدم مشکلی هست ؟!

من که نمی بینم .

شما رو نمی دونم .

دشک کمی بالا می آید و این به این معنی این است که او از روی تخت بلند شده است .

با صدایی بلندی می گویم :

- آقای پادشاه شما کار نداری از دیروز چسبیدی به من ؟!

سرجایم می نشینم و موهام رو. از جلو چشم هایم کنار می زنم .

او درحالی که با گام های بلند و کشیده به سمتم می اومد گفت :

- چرا خیلی هم کار دارم و می خوام تو رو نیز با خودم ببرم تا صد طبقه زیر زمین رو ببینی !

با لفظ ۱۰۰ طبقه چشم هایم گرد می شوند و خکشم می زند .

به زور لب های خشک شده ام رو باز می کنم و سعی می کنم اصلا به این فکر نکنم که من دارم زیر زمین زندگی می کنم اونم ۴۸ ساعت .

تنها چیزی که می گویم این است :

- چرا ؟!

با آن چشم هایی بی پایانش نگاهم می کند ، توش آشفتگی مشهود است و جواب سئوالم رو با سئوال می دهد :

- چی چرا میرا ؟

دست هایم آزاد و رها کنارم هستند.

من عصبی نیستم یا حتی آشفته و نگران مانند او فقط دلم می خواهد جواب سئوال هایم رو بگیرم و بعد ببینم که می خواهم ملکه ی یک حکومتی که داره به شیطان ها فرماندهی می کنه بشم یا نه برای همین با صدای بی روحی می پرسم :

- چرا من رو دزدی ؟!

چرا عاشق من شدی ؟!

چرا من نمی دونستم که اهریمنی درون من خوابیده است ؟!

چرا من رو به دنیای خودت آوردی پادشاه قلمرو بلک رز ( رز سیاه ) ؟!

آروم به طرفم روی تخت می آید و می گوید :

- عزیزم عاشق شدن دلیل و منطق نمی خواد دل می خواد .

دزدیدمت تا به ۱۰۰ طبقه زیر جایی که زندگی می کردی بیارمت تا بیای پیش خودم .

پیش شیطانی که دوست داره .

میرا واقعا هم بازی بچگی هات رو فراموش کردی ؟!

نگاهش می کنم و خودم رو در بین دست هایش فرو می کنم یا ساده تر خودم رو تو بغلش به زور جا می کنم و او موهای که حالا کمی قرمز شده اند مانند او را نوازش می کند و می گوید :

- بر می گردیم به ۵ سالگی تو .

یادم یک شب رفتی رو تخت با پتوی سفید صورتی پر از عروسک های باربی رنگ و وارنگت بخوابی .

همیشه عاشق اتاق خوابت بودم و از توی آیینه نگاهش می کردم یا بهتر بگویم تو رو نگاه می کردم با آن موهای بلند سیاه و چشم های کنج کاو وقتی ...

ادامه اش رو به منی واگذار می کند که دارم تک تک آن صحنه های از یاد رفته کودکی رو می بینم .

من هم با کمال میل می پذیرم و مشتاق می گویم :

- تو رو تو اون اینه قدی بلند پر از عکس دوربینی و ریسه های رنگی رنگی دیدم .

ازت نترسیدم یادم میاد که بدون ترس یا صدا دادنی به سمت تو در آن سر اتاق پر از اسباب بازی هایی جور واجور اومدم .

دیوار های اتاقم سفید بود و پر از نقاشی های من رو آن ها .

وقتی بهت رسیدم اولین چیزی که نظرم رو راجبت جلب کرد موهای زرشکیت بود کالایاس.

خیلی موهات خوشگل بودو دوست داشتم باهاش بازی کنم و بعد دمت .

یادمه که دستت رو از دنیای خودت روی شیشه گذاشتی و نگاهم کردی من هم دستم رو روی دستت گذاشتم و از اینه رد شدم .

در حال چشم هاین باز شد و با اندوه و چشمانی خیس شده از اشک ادامه دادم :

- و من دیگه ادامه اش رو یادم نمی یاد .

اشک هایم رو گونه ام ریختند و او سرم رو روی سینه اش گذاشت و گفت :

- تو اون شب از طریق اون آیینه وارد دنیای زیرین شدی .

من به انواع پادشاه کل قلمرو هنوز هم نمی تونم از آیینه در میان دنیا ها سفر کنم یا حتی میان شهر های قلمروی خودم ؛ ولی وقتی اون شل وارد قلمرو شدی موهایت قرمز شد و چشم هایت پر رنگ تر .

با لبخند گفتی :

- عطرت رو دوست دارم ، کالایاس!

ولی من اسمم رو به تو نگفته بودم .

با شک و ناباوری سرم رو آوردم و بالا و نگاهش کردم ، داشت چیز هایی یادم می اومد .

او ادامه داد :

- شاید هرچی بیشتر تو دنیای ما بمونی قدرتت هات خودش رو بیشتر نشون بده میرا .

تا اینکه اصلی‌ترین نیرویت به فرمان قلبت گوش دهد و خودش رو نشون بده .

به چشم های خسته اش نگاه می کنم و می تونم روزنه های امیدی که بعد از حرف من در آن خاموش می شوند رو ببینم :

- کالایاس من رو بر گردن به دنیای خودم .

زمزمه می کند :

- چرا عزیزم ؟

چرا ؟!

کمی از او دور می شوم و بعد دستم رو روی گونه اش می گذارم و با شستم نوازشش می کنم .

دوست
۷
۲
ALTIN
ALTIN
روایت گر صدای سکوت ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید