ویرگول
ورودثبت نام
ALTIN
ALTINروایت گر صدای سکوت ...
ALTIN
ALTIN
خواندن ۴ دقیقه·۱ سال پیش

رزی در دنیای زیرین p27

من دارم نزدیک می شم به جایی که نوشتم ممکنه چند روز نتونم پارت بذارم
من دارم نزدیک می شم به جایی که نوشتم ممکنه چند روز نتونم پارت بذارم

مغزم خسته است و بدنم درد می کنه ،

زبونم از قلبم پیروی می کند و به کالایاس می گویم :

- نمی دونم ...

قلبم داره با شدت خودش رو می کوبه به قفسه سینه ام و نفس هان سریع شده اند .

صورتم احساس می کنم شبیه کسایی شده که کیلومتر ها بدون توقف دویدن .

همان قدر سرخ و لا جون .

او با لحن آرومی جواب می دهد :

- بیا بریم .

دستی که به طرفم دراز شده است رو می پذیرم و سعی می کنم آن گسی که کل زبونم رو فرا گرفته است نا دیده بگیرم و فقط دنبال او با قدم های کوتاه و یواشکی از بین در های بزرگ چوبی با کنده کاری های سلطنتی بگذرم .

زمان زیادی دیشب نخوابیده ام و حالا دارم نتیجه خوندن کتاب مادر بزگ تا صبح رو با پلک هلی صد کیلوییم می پردازم.

و البته سر درد و نبض تو شقیقه هام رو از یاد نبرم .

با اون یکی دست آزادم سرم رو می فشارم به امید این که کمی آروم شه ؛ ولی زهی خیال باطل.

خیالم کامله خامه و نادرسته.

او دست از راه رفتن می کشه و من می تونم اون حسی که تو چشم هاش موج می زنه و باعث میشه دمش کمی تکون بخوره رو حتی با چشم های بسته ام ببینم یا بهتر بگم احساس کنم.

توی این ۱۴ روزی که اینجا بودم کاملا اخلاق هاش رو می شناسم و می دونم الان می پرسه :

- بریم اتاق ؟!

با سر جواب بله می دهم و او دوباره مرا دنبال خودش می کشد .

شمع ها با شدت می سوزند و راه رو گرم می شود .

در چوبی رو با یک حرکت باز می کنه و من رو به داخل می کشه .

تنها کاری که می کنم اینکه که کفش هام رو در میارم و به زیر آن پتو نرم می خزم و به گوشه ترین نقطه ی تخت تکیه می کنم .

دشک تکون زیادی می خوره و بعد ...

بله کالایاس هم مثل من از خستگی روی تخت می افتد .

بالاخره پادشاه شیاطین هم باید استراحت کنه !

از صبح رفت قصر اصلی تا الان .

منم این چند روزه فقط خوردم و خوابیده ام و چند تا پیشگویی عجیب دیدم .

سرم سنگینی می کنه و اون سرعت کسی که داشت اون چکش چند تنی رو به ملاجم می کوبید بیشتر میشه .

خیلی زیاد .

دوست دارم از درد فریاد بزنم ؛ ولی فقط یک صدا از دهنم خارج میشه :

- کالایاس...

دستش پوست برهنه ی بازو هام رو لمس می کنه و جواب مختصری می دهد :

- چی شده ؟

کف دست هام رو عرق سرد پوشانده بود و گلوم خشک شده بود ، سر درد وحشتناکم بد تر شده بود ، انگار که تو سرم داشتن ساخت و ساز می کردن .

لب های ترک خورده ام رو با زبونم تر کرده ام و با صدای که به زور از حنجره ام خارج می شد گفتم :

- آ...ب .

چشم هام روی هم فشار می دهم تا از ریختن آن اشک های سرد و شور بر روی گونه های یخ زده ام جلوگیری کنم .

در آخر هم چند قطره از دستم در می روند و گونه ام رو سرد تر می کنند .

لیوانی ولرم به دست های بی جونم بر خورد داشت و من رو مجبور به باز کردن چشم هام شدم .

او بود که با لیوان آبی بالا سرم ایستاده بود و از چشم هایش تمام احساسات ناراحت کننده ای که یک انسان می تواند داشته باشه مثل ؛ نگرانی ، استرس و...

رو یک جا در خورد داشت .

با کمک دست هام خودم رو بالا می کشم و تیکه ام رو به چوب غیر نا هموار می دهم.

لیوان آب لبان ترک خورده ام رو خیس می کنند و من تمام آن رو می خورم

او کنارم می‌شیند و یکی از دست هاش روی هوا معلق است انگار که بین دو چیز مردد هست.

نمی دونه کاری که می خواد بکنه درسته یا نه .

من با پوست گر گرفته ی دستم پوست او را لمس می کنم و کمی می فشارمش.

سرش رو بالا می آورد و می پرسه :

- بهتری ؟!

اکتفا می کنم به سر تکون داد ، کمی از حال بدم کمتر شده است ولی ؛ این به این معنی نیست که آن ساخت ساز نیز متوقف شود .

نمی دونم نتیجه ی دیدن گذشته است یا چی .

فقط می دونم که الان فقط کمی استراحت کردن می تونه حالم رو خوب کنه .

خیلی بهتر .

۹
۰
ALTIN
ALTIN
روایت گر صدای سکوت ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید