ویرگول
ورودثبت نام
ALTIN
ALTINروایت گر صدای سکوت ...
ALTIN
ALTIN
خواندن ۵ دقیقه·۱ سال پیش

رزی در دنیای زیرین p23

خیلی بد شد ولی ؛ خب کاری از دستم بر نمی یاد
خیلی بد شد ولی ؛ خب کاری از دستم بر نمی یاد

تمرکزم من روی سرعت پاهام نه نور کم زرد رنگ و بوی برکه و لجن زار .

دیوار های بلند قصر برایم محو می شوند و فقط کالایاس می ماند که داره چند راه رو با سرعت نور می دو .

من هم خودم رو باهاش هم قدم می کنم و کنار گوشش فریاد می کشم :

- اصطبل ؟!

- آره!

دستش رو ، رو هوا می گیرم و دنبال خودم می کشم .

حالا گرداننده ی بازی من هستم .

چراغ هایی آن راه رو زیر زمینی متروکه که دیوار هایش کپک زده اند سوسو می زند .

صدای زوزه ای در میان آن راه رو با صدای نفس های کوتاه شده ی ما از دویدن باهم تلفيق می شدند و ملودی رب آوری می سازد .

دست های جفتمون یخ زده است ، انگار تیکه از قطب شمال رو به جهنم اورده باشه .

سینه ام آروم نمی شود ؛ چون هنوز دارم می دوم .

کمی فشار به دستم وارد می شود وقتی دارم از در چوبی کوچک آخر اتاق که روش هیچ علامت یا حکاکی نیست رد می شوم .

حالا در هوا بوی کود پیچیده است و دورمون صد ها اسب سلطنتی مشکی با یال های قرمز و برعکس. در جای گاه هاشون منتظر ما هستند .

در یکی از آن جای گاه ها که چوبی بود رو باز می کنم .

عصب مشکی توش زانو زده بود ؛

کالایاس می پره پشتش و منم می پرم بالا .

با دزدان های قفل شده می غرد :

- اگه از پشتم تکون بخوری کل جهنم رو آتیش می زنم .

زینی نیست و پوست برهنه ی پاهای من موهای بدن گرم اسب رو لمس می کند .

صدای جیغ زنانه باد موهایم رو به رقص وادار می کند و از گردن خیس از عرقم بلندشان می کند .

اسب با صدای فریاد کالایاس بیشتر می تازد و دست من دور کمر او بیشتر حلقه می شود و سر سنگینم رو می ذارم رو کمرش که لباسش چسبیده به تنش .

بدنم لرز کرده است .

دست هایم رو از دور کالایاس باز می کنم و از دو طرف پهلو های سفت شدم از حمله ی بی موقع ارکیده سفید و جفت پا می پرم بالا و روی پشت اسب می ایستم .

غرش کالایاس با صدای رعد و برق به رنگ خون گلگون میان تاریکی آن آسمان مه آلود باهم صدای هولناکی می سازند:

- بشین ، میرا !

حالا نوبت من است که از این سرزمین، از این قلمرو و از بلک رز دفاع کنم پس با صدای که سعی می کنم کمی درش لوس بازی باشد جواب می دهم :

- نه کالایاس، نه لطفا !

با کش دور مچم موهای بلند صافم رو پشت سرم دم اسبی پایین شلی می بندم .

پاهایم در آن بوت های پاشنه بلند آتش گرفته اند و نمی تونم با آن ها خوب رو تن اسب سواری کنم .

وقتی صدای کوبانده شدن سم اسب روی خاک و سنگ های ریز و البته برگ های خشک شده ی سیاه رنگ جنگل جنون تشدید می شود متوجه می شوم که سرعت تاختن او روی آن اسب خسته با سینه ی خس خس بیشتر می شود .

این به این معنی است که صورت سرخ شده ی من از سیلی های پی در پی و بدون وقفه ی آن سوز جیغ زنان حالا بیشتر گلگون شده است .

نفس عمیقی می کشم ؛ ولی چشم هایم روی هم نمی افتند حتی با آن فشار هولناک باد .

در حرکت تند و تیزی آن دو کفش مزاحم رو لا بلای آن برگ های می اندازم که روش سایه ای شکل گرفته است .

رز های دفاعی که چند روز پیش با کالایاس ساخته ایم دارند خون گریه می کنند و صدای ناله های آن ها دلم را خراش می دهند و زخمی روی قلبم می گذارد .

ناخن های بلند آبی رنگی روی گردنم قرار می گرد و بعد پوستم که منقبض است و دارد می لرزد توسط تیغ سرد تر از آن فریاد های باد که با موهام جدال دارند مورد حمله قرار می گرد .

آن فلز که انگار تیکه ای از یخ های کوه اورست بود روی گردن گر گرفته ام بازی می کرد و با آن دسته ی فولادین که شکل ارکیده داست .

صدای در سرم داد زد : نیلوفر و ارکیده باهم در برابر. ما قیام کرده اند .

به جایی قطرات آب از آسمان بلک رز شیشه می بارید.

دست نیلوفر روی گردن من از بریده شدن توسط آن شیشه های تیز و برنده به رنگ سرخ در آمده است به جای سفید ؛ ولی من حتی یک قطره خون هم نریخته ام .

آسمان نعره کشان ، کل بلک رز به لرزه در می اورد و درخت های لخت با آن شاخه های استخوانی شکل ناله های از درد از خود به بیرون می فرستند .

کالایاس صورتش قرمز است نه از خون بلکه از چیزی که او را وارد کرده است چشم هایش مانند موهایش کاملا زرشکی شوند .

او همان با آسمان می غرد :

- اگه جرعت داری با خودم مبارزه کن نه میرا .

صدای خنده های پلیدش کل جنگل رو ساکت می کنه حتی انگار آن باد زوزه کش هم نفسش رو در ریه هایش به حبس ابد محکوم کرده است .

آن خنجر نوک تیز روی گردنم تاب می خورد .

کالایاس دیگر جلوی نیلوفر نمی ایستد بلکه با گام هایی که آن برگ های سیاه رنگ رو مجبور به شکستن این سکوت که بر سر جان من است می کند به ما رسیده است و من می توانم صدای خرد شدن دماغ نیلوفر و بعد اون مایع قرمز رنگ و لزجی که لباس سفیدش رو به گند می کشد رو احساس کنم .

حالا دست های قوی کالایاس جای آن خنجر را گرفته است و زخمی رو نوازش می کند که آن خنجر بر جا گذاشته است .

سوزش کمه ؛ چون خیلی نازک و فقط چند موی رگ بریده شده است .

او جای زخم رو می بوسد و همونجا با خودش احد می بندد که نیلوفر رو بکشه .

*******

در اتاق خوابم نشسته ایم و هر کدوم به یکی از آیینه ها زل زده ازم و داریم به خودمون نگاه می کنیم .

من دارم میرا واقعی رو می بینم نه آن میرایی که در آن دنیا فقط درس می خواند تا به اهدافش برسه .

دارم آن میرایی رو می بینم که موهایش سرخ شده اند ، آن دختری رو می بینم که قدرت داره و داره برای عشقش ، برای قلمروش و خودش می جنگد .

دست هایم با گرمای شدید اتاق کمی داغ شده اند و من با آن پوست زخم شده می کشم .

گردنم نه می سوزد و نه درد می کنه از آن زخم خونین و قرمز حالا فقط خط صورتی نازکی باقی مانده است .

کالایاس آن طرف چنگ هایش رو در موهایش فرو می برد .

۵
۰
ALTIN
ALTIN
روایت گر صدای سکوت ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید