ویرگول
ورودثبت نام
ALTIN
ALTINروایت گر صدای سکوت ...
ALTIN
ALTIN
خواندن ۵ دقیقه·۱ سال پیش

رزی در دنیای زیرین p19

لباس سیاه تنش کرده بود به همراه بوت های بلند .

لباسش شبیه ما بود .

لعنتی استتار کرده بود که شناخته نشه .

بوی برکه می داد .

با جیغ به دنیای فانی ها برگشتم !

کالایاس بالا سرم ایستاده بود و با استرس و نگرانی نگاهم می کرد .

ویل با ذوق پرسید :

- پیشگویی دیدی الان ؟

از سر جام پریدم و بدون توجه به اون ها گفتم :

- بلک رز در خطره ، کالایاس باید بریم .

او فریاد زد :

- آیینه.

دهان بث چسبیده بود به زمین و انگار زبونش تو دهنش قفل شده بود فقط دستش رو تکون داد به سمت راه رو آخر سالن کوچک .

فقط بوی برکه در بینیم بود .

کالایاس پشت سرم می اود .

وارد راه رو با نور کم زد رنگ می شوم .

دست شویی .

وارد سرویس کوچک با روشویی و توالت فرنگی می شوم .

سنگ زیر پایم سرد است و همه جا بوی مایع دستشویی می دهد .

جنگل جنون رو تصور می کنم و از آیینه رد می شوم

باد موهای بافته شده ی من و کت کالایاس رو به پرواز در می اورد .

صدای خنده های او در گوشم زنگ می زد .

کالایاس چشم هاش رو بست و دست هاش رو بالا آورد.

داشت سعی می کرد دیوار دفاعی از گل درست کنه .

نالید :

-لعنتی نمی تونم ، داره جادوم رو مسدود می کنه .

حالا نوبت من بود که به سرزمینم ‌خدمت کنم .

در میان داد باد و سوزی که تا مغز استخوانم رو تبدیل به یخ می کرد بازوی او را گرفته ام و چشم هام رو بسته ام .

در ذهنم تصور کرده ام که دارم جادوی ناچیز و غیر قابل کنترل خودم رو به او انتقال می دهم .

او کنار گوشم گفت :

- ادامه بده ، داریم موفق می شویم .

می تونم جادوی تو رو ، درون خونم احساس کنم .

با لبخند کوچکی که نمی دونن کی رو لبم جا خوش کرده بود پلک های سنگینم رو از روی هم بر می دارم و به ديوار بلندی که او با کمک من ساخته بود می دهم .

او نیز با لبخند جواب سئوال تو ذهن من رو می دهد :

- چون تو هم پیشگو هستی نمی تونه جادوت رو متوقف کنه !

صدای در بین درخت های تا آسمان با تنه های بزرگ می پیچد .

صدای زنانه عصبانی است که می غرد :

- بلک رز مال منه .

فریاد کالایاس با داد عصبی نیلوفر ترکیب می شود :

- میرا ، حالا نوبت تو .

دست هام رو از روی بازوش بر می دارم و روبه دیواری می دهم که داره شکسته میشه .

رز هایی که داشتن پر پر می شدن انگار با نیروی پنهان من دوباره جون میگرن و خودشون رو بالا می کشن .

کالایاس با حیرت می گوید :

- تو هم قدرت حکومت من رو داری و هم نیلوفر آبی.

تو خاص ترین شیطانی هستی که تو تمام این قلمرو هست .

میرا !

طوفان آروم می گیره ؛ ولی من هنوز صدای طنین صدای نیلوفر رو می شنیدم .

دست هام رو پایین می آورم و می پرسم :

- اون می خواد بلک رز رو جزو قلمرو خودش کنه ؟!

ماه دیگر آبی نیست و دوباره قرمز شده ، سرخ به رنگ خون ، خونی که برگ های خش خش کنان زیر پای ما را گلگون کرده است .

دست هایم کنارم جمع می شوند مانند قلبم از دیدن صحنه ای که کالایاس درون خودش جمع شده و فریادی از درد می کشد .

می تونم شوری قطراتی که از گوشه ی چشم هایم جاری می شوند رو ، روی پوست یخ زده ام احساس کنم .

با تمام قوا و جونی که تو تن خسته ام از دیدن این تصویر مانده است به سمت او می روم ؛ ولی قتی به او می رسم با دیوار نامرئی بر خورد می کنم و چیز چوبی زمختی کمرم رو خراش می دهد .

فریادی از گلویم خارج می شود که ناخواسته است .

نمی خواستم سر او داد بزنم ؛ ولی مجبورم چون ؛ خیلی با او فاصله دارم .

صدای لرزانم در میان شاخه هایی غول پیکر و خالی از برگ می پیچد:

- کالایاس، سایه هات رو کنترل کن .

نمی تونم وارد دایره شوم .

صدای داد هاش بالا تر می رود و من میانش نجوایی می شنوم که می گوید :

- دروازه ...

کوله ام رو از رو دوشم بر می دارم و با دست های لرزان آیینه جیبم رو می آورم بیرون و داخل دایره رو تصور می کنم .

وقتی وارد اون سپر می شوم وقتی برای استراحت ندارم فقط دست او را می گیرم و جایی بیرون از این جنگل مزخرف رو تصور می کنم .

*******

کالایاس روی تخت من خوابیده است و گاهی ناله می کند .

بعد از استفاده کردن از قدرتی که نمی دونم از کجا در خون یخ زده ی من در آن مرز بین دو قلمرو سرم به شدت درد می کند و ریتم نفس هام نامنظم شده است .

دست هایم لرزش خفیفی گرفته است .

نور اتاق کمه ؛ ولی مغزم به پلک هایم که جون می دهند که فقط چند دقیقه استراحت کنند فرمان خواب و آرامش رو نمی دهد .

مگر می شود تا وقتی نیلوفر آبی داره اون بیرون برای از بین بردن کل این حکومت نقشه می کشه آدم احساس امنیت و آرامش کنه .

از روی صندلی چوبی بلند می شوم و به سمت تخت می روم که او نصف بیشترش رو تحت اشغال در اورده است .

چهره اش در هم جمع شده است .

کالایاس عزیز من .

چرا همیشه تو باید درد بکشی ؟

چرا تو باید اشک ریختن های من رو ببینی نتونی هیچ کاری بکنی ؛ چون از اینکه پذیرفته نشی می ترسیدی ؟

خیلی چرا در ذهنم که هیچ جوابی برایش نیست .

هیچ چیز این دنیا عادلانه نیست .

همه فکر می کنن اهریمن ها موجودات پلیدی هستن که خیلی غول پیکر و ترسناک هستن و می خوان با آتشی که از دست های زورشون به بیرون پرتاب می کنند کل دنیای فانی هارو نابود و به آتش بکشند ؛

ولی من شیطان هایی رو دیدم که رز پرورش می دهند و بوی شکلات می دهند و تنها تفاوت آن ها با ما موهای طبیعی رنگ شده شان و دم های شیر مانند شان است .

احساس امنیت
۶
۸
ALTIN
ALTIN
روایت گر صدای سکوت ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید