
یک لایه خاک روی صفحه اش نشسته است .
سریع روشنش می کنم و از شادی فریاد می کشم :
- خداروشکر، هنوز شارژ داره !
کالایاس اون طرف داره با چشم های ریز شده اتاق رو نگاه می کنه .
وقتی تلفنم تموم شد دست او را گرفته ام و دنبال خودم کشیدم به سمت گاراژ .
او با دهان باز شده از تعجب به ماشین های مدل بالا نگاه می کند .
فریاد می زنه :
- یا خدا دشمن ، فرار کن میرا !
حالا من هستم که نزدیکه از تعجب سکته کنم .
با خنده می گویم :
- نترس .
و آروم می رم سمت یکی از تسلا هام .
او با گارد ته گاراژ با با ماشین های زیاد و سوئیچ های رنگ و وارنگ ایستاده است .
نور سالن خیلی زیاده .
به طرفش پا تند می کنم و دستم رو ، روی بازویی منقبض شده اش می گذارم و با خنده می گویم :
- پادشاه شیاطینی که از ماشین می ترسه.
حیف اون دم شیر که به تو گربه دادن .
چشم هایش می درخشد و می گوید :
- فرار کن !
منظورش رو می فهمم و شروع می کنم به دویدن و او می افته دنبالم .
نفس ، نفس زنان دست هام رو بالا می آورم و به نشانه ی تسلیم و او از پشت مرا در آغوش می کشد و دست هاش رو دور کمرم حلقه می کنه .
نفس های گرمش به گردنم می خورد .
با خنده می گوید:
- خب ، خب خانم کوچولو ....
- کالایاس!
میشه بریم ، نزدیک ۱۰ دقیقه است داریم مثل موش گربه دنبال هم می دویم .
کمی فشار دستی هاش رو کم می کنه و کمر صاف می کند و جوابم رو با یک جمله می دهد :
- بزن بریم، عزیزم !
پشت رل می شینم و کمر بندم رو می بندم .
او با اکراه نیز کنارم می شند .
با لبخند شیطان صفتی نگاهش می کنم و با تمام قدرت پام رو رو گاز می گذارم .
او با چشم های گرد شده چسبیده به صندلی چرم ماشین .
بوی عطرش با بوی چرم نو ترکیب می شود و عطر لذت بخشی تولید می کنه .
لرزش فرمون زیر دست هایم و بعد از چند وقت احساس قدرت بهم می دهد .
او با ترس می گوید :
- این دیگه چیه ؟!
وایستا من پیدا میشم با در هام می آیم.
درحالی که دارم در جاده خلوت با نور های سو سو زنان دور می زنم و به کویر های دور و اطراف نکاه می کنم می گویم :
- اینجا نمی تونی از در هات استفاده کنی عزیزم .
یادت رفته ؟
پوف عصبی می کشد و می گوید :
- پس تو چرا می تونی از آیینه ها استفاده کنی بعد من به انواع پادشاه یک قلمرو بزرگ نمی تونم تو دنیای فانی ها از قدرت هام استفاده کنم !
- حسود .
*******
جلوی خونه ویلایی دوبلکس با سنگ سفید و آهن هایی مشکی می ایستم .
بیرون از شهر هستیم و دور تا دورمون جز کویر چیزی یا کسی نیست .
باد خاک رو از روی زمین بلند می کنه و گرد بادی از اون درست می کنه .
بوقی جلوی در بزرگ اهنی مشکی با طراحی عجیب تر از رز های دنیای زیرین می زنم .
در توسط او باز میشه و ما وارد حیاط با درخت های کاج بزرگ و جاده ی سنگ فرش شده سفید که تا جلو در چوبی خونه ادامه دارد .
همون وسط ماشین رو پارک می کنم .
کالایاس اخم کرده به ویلیام دوست صمیمی من که با تیشرت جذب سفید و شلوارک کوتاه مشکی جلو در ایستاده است و دست به سینه با خنده نگاهم می کند ، می نگارد .
با خنده دست کالایاس رو می گیرم و دنبال خودم ادامه ی جاده رو میرم .
ویلیام با آن دو چشم آبی که شیطنت ازشون می باره از جلو در کنار میره و از من می پرسه :
- شیطون این کی دیگه ؟!
کالایاس بیشتر اخم هاش رو تو هم می کنه و با صدای ترسناکی می گوید :
- این به درخت می گن اولا .
دوما اسم دارم ، اسمم هم کالایاس.
ویل دستش رو سمت او دراز می کنه .
کالایاس با شک نگاهش می کنه و می دونم می خواد چی کار کنه .
کلاهش رو از رو سرش بر می داره و گوش هایی پری مانندش رو به رخ او می کشه و بعد با او دست می دهد .
ويل با چشم هایی گشاد شده نگاهی بین من و او می چرخاند و می پرسه :
- یا خدا این دیگه کی؟
میرا ، واقعا با این سلیقه ات !
خودم هم کلاهم رو بر می دارم و او می تونه گوش های من رو ببینی .
با خنده جواب می دهم:
- کالایاس بگم ؟!
او سرش رو به نشانه موافقت تکون می دهد و من شروع می کنم :
- ويل، باید با واقعیت روبرو شی کالایاس دوست پسرم !
کالایاس با شدت سرش رو از روی زمین بلند می کنه .
می تونم بری شاده رو ببینم و لبخند کوچکی می زنم و ادامه می دهم :
- و راستش یک شیطان .
یا بهتر بگویم پادشاه اهریمن های قدرتمندی .
یا اینطوری بهتره بگویم که پادشاه قلمرو به نام بلک رز در صد طبقه زیر زمین .
او با دهان باز می گوید :
- یعنی الان ...
- آره منم یک شیطانم.
کالایاس حرفم رو ادامه می دهد :
- اهریمن قدرتمند.
قدرت میرا پیشگویی و او تنها پیشگو یک قرن اخیر.
ویلیام با خنده می گوید: