ویرگول
ورودثبت نام
ALTIN
ALTINروایت گر صدای سکوت ...
ALTIN
ALTIN
خواندن ۳ دقیقه·۱ سال پیش

رزی در دنیای زیرین p11

گرفته بودم .

آروم گفتم :

- کتاب تو کیفم هستش .

او کیفم رو از روی زمین چنگ زد و کنارم روی ژنگ داغ نشست .

با گرمای زیاد اتاق من سردم بود !

کتاب خشک ، بود .

انگار که نه انگار با آن کتاب شیرجه زده بودم در استخر؛ حتی یک زره هم خراب نشده بود .

بوی خاک می داد .

او دستش رو روی جلد قرمز قرمز می کشد و خاک روی آن را می تکاند.

روی آن دقیقا همان قلب های در هم تنیده است .

او می گوید :

- این کتاب رو هر وقت می رفتم تو اتاق مادر بزرگم روی میزش می دیدم .

- تو چند سالت بود که ‌‌اون اتفاق افتاد ؟

سرش رو بالا می آورد.

نگاهش غم زده است ؛ سوگوار .

جواب می دهد :

- ۱۱۱ سال .

با ناراحتی دستم رو روی دهانم می گذارم .

معلوم است که خیلی مادر بزرگش رو دوست داشته .

کتاب رو باز می کنم .

دیگر زبونش برام عجیب نیست .

انگار واقعا شیطان شده ام .

دست نویس است و با خودکار و جوهر مشکی نوشته شده است .

جمله اولش را با صدای بلند می خونم :

- سلام بر‌ شاهزاده ی حال و پادشاه آینده و البته میرا یا بهتر بگویم ملکه ی آینده ی بلک رز !

سرم رو از روی دفتر بلند می کنم و او حرف دل مرا می زند :

- این دفتر خاطرت !

- دفتر خاطرات یک پیشگو قوی .

سرش رو پایین می اندازد و آروم با صدای پر بغضی می گوید :

- ادامه بده ، میرا !

به سمتش می روم و دستم رو روی شونه اش می زارم .

بدنش می لرزد ، و وقتی سرش رو بالا می آورد چشم های مشکیش تغییر رنگ داده اند به قرمز .

موهایش قرمز تر می شوند و دمش کمی تکون می خوره .

کنارش می نشینم و می گویم :

- برو بخواب کالایاس .

الان حالت بده .

دستم رو می گیره می گوید :

- میرا لطفا ادامه بده ...

ازت خواهش می کنم !

دوباره وارد خلسه می شوم .

تصویر مبهمی از همونه پیرزنه که گوشه ی اتاقی نشسته بود روی میز کوچک چوبی و جلوش همین کتاب بود و داشت می نوشت..

با لبخند بدون نگاه کردنم می گوید :

- سلام به پیشگو ، پیشگو ها .

ادامه اش رو بخون .

از گذشته به حال بر می گردم .

می گویم :

- وقتی دارم پیشگویی می کنم ، زمان اینجا می گذره ؟

دستش رو روی صورتم می گذارد می گذارد می گوید :

- آره.

هر چقدر که چیزی که داری می بینی طولانی باشه زمان هم همونقدر می گذره .

الان حدود یک دقیقه است که زل زدی به گوشه ی اتاق.

آروم کتاب رو بر می دارم و ادامه می دهم :

- الان که این داستان رو می خونید حدود ۱۱سال گذشته است .

کالایاس تو میرا رو دزدیدی و تا الان یک بار با نیلوفر آبی روبرو شدی .

باید باهام شکستش بدید .

میرا تو قدرتمند ترین شیطان پیشگو این قرنی تا سری بدی که دوباره از نوع به این دنیا بر گردی .

میرا تو از خاندان نیلوفر آبی نیستی تو کل وجود از رز سیاه تشکیل شده .

هر تصویری که ببینی کاملا واقعیت داره و یا اتفاق افتاده یا قرار بی افته .

قدرت تو تو همین خلاصه نمیشه .

تو این کتاب کل قدرت هات رو بهت توضیح دادم و یادت دادم که چه جوری از اون ها استفاده کنی .

وقتی این کتاب تموم شه و به دست تو برسه یعنی آخرین ماموریت من توی این دنیا تموم شده و وقتشه که برم .

کالایاس، عزیزم ؛ می دونم که پادشاه قدرتمندی شدی و چند قلمرو دیکر رو تصاحب کردی ؛

ولی به حرف پیشگویت گوش بده و قرار ملاقات رو با ارکیده سفید بهم بزن .

دست هایم می لرزید و سردم شده بود .

کتاب رو بسته ام .

کالایاس سرش رو تو دست هاش گرفته بود و چشمش رو بسته بود .

با زور بلندش کردم و او بهش دستور دادم:

- وزنت رو بنداز رو من

۶
۰
ALTIN
ALTIN
روایت گر صدای سکوت ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید