
و را نگاه می کنم که با ریشه ی رز رونده پتو را به شیشه چسبانده است .
با وحشت می گوید :
- بازد سریع باشی .
تو دنیای آدم ها نمی تونم زیاد از جادوم استفاده کنم .
با جیغ می گویم :
- یادم اومد .
و یکی از کتاب هایی با جلد چرم سیاه و کهنه رو می کشم بیرون و کتاب خونه ام با صدای قیژ ، قیژ آهن هایش کنار می رود و در مخفی چوبی به رنگ سیاه با دستگاه کد نمایش پیدا می کند سریع رمز رو می زنم ۲۰۰۳ .
در باز می شودو ما وارد می شویم .
سالنی با سنگ مرمر مشکی و کتاب خونه هایی تا سقف با نور کم مشخص می شود .
میز مطالعه اون وسطش قراره داره .
با دو به سمتش می روم و کتاب با جلد قرمز و مشکی که بسیار کهنه است و برگه هایش زد شده اند بر می دارم .
بوی کاغذ آرومم می کند .
دوباره تصویری می بینم از زن چروکیده و خمیده با پیراهن مشکی و موهای قرمز .
چشم هایش مهربان هستند.
با دست پیرش دستم رو می گیره .
داغ .
بهم می گوید :
- کالایاس رو نجات بده .
ببرش .
نیلوفر داره میاد .
به انواع پادشاهت نه به انواع عشقت .
می گوید و میره .
عطر مهربانش هنوز هست .
نیلوفر جلویم ظاهر می شود .
می تونم گارد گرفتن کالایاس رو کنارم احساس کنم .
دستش رو می گیرم و به سمت آیینه بزرگ آخر اتاق می کشونمش .
داد می زنه:
- تنها نمی تونی میرا .
دستم رو روی آینه می گذارم و در وازه به روب دنیای زیرین باز می شود .
او اول مقاوت می کند .
با تمام زورم هلش می دهم ؛ ولی دروازه رو نمی بندم و می گویم :
- دوست دارم کالایاس.
برو .
برو .
درحالی که دیگه در داره بسته می شود می گوید :
- استخر ...
ادامه ی حرفش رو نمی شنوم.
بر می گردم ؛ ولی نیلوفر نبود .
کتاب رو تو کیفم گذاشتم و به سمت استخر دویدم .
با همون لباس پریدم تو استخری که معلوم بود چند روز عوض نشده پریدم .
آب سرد به صورتم بر خورد و موهام رو دورم شناور کرد .
با تمام قوا پا زدم کف استخر .
نشستم رو زمین و دوباره اتفاق ۳ شب پیش رخ داد ؛ ولی دیگه بی هوش نشدم !
آب چشم هایم رو سوزند تا به کف استخر برسم وقتی رسیدم زمین دهن باز کرده بود .
خودم رو سریع تو حفره ی کوچک فرو کردم .
تا چشم هایم رو باز کردم تو اتاق خودم بودم و کالایاس داشت با اظطراب نگاهم می کرد .
من هدف نبودم او بود .
بدنم خشک ، خشک بود و قلب باشت با تمام قوا به قفسه ام می کوبید .
کیفم رو روی زمین پرت کردم و خودم هم روی او پریدم .
آروم گفتم :
- وقتی درون آب پریدم همه جا قرمز شد !
- دوست دارم ، میرا .
آروم جواب دادم :
- منم دوست دارم عزیزم !
سرم رو بیشتر به سینه اش فشارم دادم .
او گفت :
- نمی خوای بگی چی دیدی که من رو بر گردوندی اینجا ؟!
- مادر بزرگت رو دیدم .
بهم گفت نجات بدم .
برت گردونم .
او بهم گفت که قرار نیلوفر بیاد.
دستش رو جلو صورتش نگه می دارد و می گوید :
- دون هم پیشگو بود .
- و حالا شده راه نمای من .
اون کتاب رو سال ها پیش تو جنگل متروکه کنار خونه پیدا کردم .
به زبون عجیبی چیز هایی توش نوشته بود .
فقط یک کلمه اش اینگیلیسی بود .
Black rose
او داشت با شدت راه می رفت و من هم از نگاه کردن به او حالت تهوع