دیگه نمی تونم سکوت کنم .
تا کی وایستیم و از دست رفتن خاک هشت هزار سالمون رو نگاه کنیم ؟
به ما می گن نسل Z ؛ نسلی که از سن خودشون بیشتر می فهمن .
درک بیشتری دارن چون ؛ تو ۱۰ ، ۱۲ سالگی جنگ دیدم ،
چون ؛ ۱۲ روز پی در پی منتظر آزاد شدنمون بودیم ولی ؛ نتیجه اش شد یک صلح نامه ی بدون پایه و اساس.
ما تو بچگی خیلی چیز ها دیدم که مادر پدرامون دارن تو ۴۰ سالگی می بینن .
ما از همین الان عزای اول مهر رو گرفتیم چون ؛ امسال، برای ماها سالی که آیندمون رو رقم می زنه بعد همه دارن می گن شهریور خونی .
شهریوری که قرار دوباره جنگ شه .
ما دیگه نمی کشیم .
کم آوردیم.
به قول پیشرو : تو جوونی پیرم کردن .
ما باید بگیم : تو بچگی بزرگم کردن .
ما نسل z هستیم ، نسلی که با خودمون عهد بستیم که ایرانمون رو نجات بدیم .
ما دختر های این دهه دقیقا داریم مثل گردآفرید میان مرد ها می جنگیم و سر جونمون قمار می کنیم .
من خودم خیلی بچه بودم که مهسا امینی رو کشتن ولی ؛ با تمام وجود در کردم و به خاطرش گریه کردم و هنوزهم دلم براش می سوزه .
من سنی نداشتم که انقلاب مهسا ژینا امینی بر پا شد ولی ؛ خودم تا جایی که می تونستم برای خاکم جنگیدم .
بیاید همه دست به دست هم بدیم و نذاریم که عراب خلیج چند هزار سالمون رو برای بی کفایتی بقیه از چنگمون در بیارن .
بیاید به شعار ؛ کوروش آسوده بخواب که ما بیداریم عمل کنیم .
برای شروین و حکم دو ساله اش .
برای مرگ مهسا .
برای کیان که چند سال از من بزرگ تر بود .
برای نیکا و
برای خودمون !
