
و ای کوچک
بزودی و چنان سریع
بزرگ خواهی شد
و وقت کوچَت خواهد رسید
چنان که به ذهنت هم خطور نمی کند
که چقدر تند می وزد این باد
و "میوه نمی داند وقت افتادن او اکنون است"
و ما بزرگ ها را
چنان سربازان چین و چروک
احاطه خواهند کرد
و شخم خواهند زد
این زمین صاف را
که حتی جایی از گزند آن ها در امان نخواهد ماند
لشکر موهای سپید نیز
چنان هجوم می برند به این سرزمین جوان
که "تعمیر هم می رمد ز بنای خراب ما "
و امان نمی دهد حتی
جبهه ای کوچک از این "ظاهرآباد" را
تیغ می کشد به این صورت
خون میریزد از این سیرت
و قتل خاص می کند مرا
و حتی تو را
که سرزمین همسایه مان بودی
در عهد صلح با ما
و زمانی می رسد
که "گرد عمر برخواسته"
و اسب نحیف تن زین
دیگر به سر خواهد آمد این "نافرمانروایی"
و باید
سپر اندازی و تن دهی
مرد باشی و پیر شوی
پیر شوی و بروی
بروی که ببینی
هر آنچه که نادیده است .
17.4.98