
از ابرها آن تیره که نمی بارد همیشه، منم
و از دریا ها مواج ترین ساحلش منم
از سنگ ها سنگ ترین که نمی شکند
از کشتی ها، شکسته ترین بادبان منم
از درختان، پاییز ترين برگ که نمی افتد
و از میوه ها، نرسیده ترین به رسیدن منم
از جاده ها، بی راه ترین شان به نرفتن
و از چشمه ها، خشکیده ترین چشم منم
از آتش ها، دورترین دود
که نمی رسد به چوب
که نمی رسد به جنگل
آن کُنده ی بی دودِ بی بها منم
آن تَنَت نیازمند طبیبان
این منم منم زدن ها ، وای من منم
آن نشسته در کنج گنبد دَوار
که می دوَد دورِ خاطره ها منم
آمده در 22.8.96
#محمدرضام