چون همیشه از تمام وقایع عقب هستم،با تاخیر در این چالش شرکت میکنم..حقیقتش ایده ای برای نوشتن نداشتم و تصمیم گرفتن برای اولین بار در یک چالش جالب شرکت کنم..باشد که باز هم شرکت کنم:

قبولی دانشگاهی که میخواهم.
عمل کردن چشمانم.
پیدا کردن خود واقعیم.
جنایات و مکافات از داستایوفسکی..البته نمیدانم شاید من نتوانستم درست حسابی درکش کنم.
چند روز پدرم گفت: تا باباتو داری،غم نداری..
شاهنامه به نثر از کاوه گوهرین.
ارمیا از رضا امیرخانی.
جین ایر از شارلوت برونته.
با اشتیاق کامل فقط پوست شیر رو نگاه میکردم که تمام شد.
یک اقایی را میشناسم که صدایی مثل ایشون رو در هیچ کجای هستی نشنیده ام..دلم میخواهد کتاب گریه های امپراطور از فاضل نظری را با صدای ایشون بشنوم..البته چندباری چند متن از اقای حائریان را با پرروگی تمام برایشان فرستادم و درخواست تبدیل به نسخه صوتی کردم:))و ایشان با تواضع تمام برایم خواندند و فرستادند..حیف !نشد داستانمان به جاهای زیباتری بکشد اما من هنوز بعضی شب ها را با صدایشان سر میکنم..از بحث دور شدیم..
پدرم.
مادرم.
مادر بزرگم.(مامان مامان)
خاله ام.
کیمیا..دختر قشنگم.
مرجان فرساد.
علی سورنا.
(چقدرم لیستم با هم اشتراک داره)
کتاب در جستجوی الاسکا از جان گرین.
خودکشی میکنم.قطعا مهم ترین دلیل زنده بودنم، ادم هایی است که هنوز دوستشان دارم..اگر نباشند،دلیلی و امیدی به ادامه دادن زندگی نخواهم داشت..
در لیست تماس های اخیر من خیلی وقت است که نام «مامان» و «مشاور» پر شده است .
زن زندگی آزادی..انقدر که هرکسی این شعار را به نفع خودش استفاده کرد و توجهی به معنای واقعی نداشت،دلم نمیخواهد این شعار را حالا حالاها بشنوم.
.
.
-پانیذ.پ
"یاعلی